>

4 Ayımı tamamladım. Üzerinden beş gün geçti, kocaman adam oldum diyorum, aynı bu fotoğraftaki gibi yüzüme bakıyor bu babam.

Bakma öyle baba dedim, şöyle annemle falan fotoğraflarımızı çekip sayfaya koy dedim.
Neyse.
Artık büyüdüğüm için oyuncaklarımı tuttuğum gibi ağzıma götürebiliyorum. Sadece oyuncaklarım değil ne bulursam götürebiliyorum ağzıma.

Eğer çevrede direk ağzıma götürebileceğim herhangi birşey yoksa onunda çözümünü buldum.
🙂
Büyümek güzel birşey galiba…
Evde sıkılmış oturuyordum ki,
kendimi bir anda feribotun içinde kuzenlerimin yanına giderken buldum.
Palamutbükü denilen çok güzel bir yere geldik.
Kuzenim Yağmuru gördüm orada.
İkiz sayılırız, benden bir gün sonra aynı hastanede doğmuş.
( babam söyledi )
Bu da Irmak ablam.
Büyüdüğümüz zaman Yağmur ve beni Irmak ablam gezdirecekmiş arabayla.
Irmak ablamın ve Yağmurun annesi Selen yengem,
ve işte benim canım amcam.
Birkaç gün onlarla kaldıktan sonra
aynı geldiğimiz gibi yine feribota atladığımız gibi evin yolunu tuttuk.
( “Bu sefer daha az ağladı” dedi babam anneme ama kim için dedi onu bilmiyorum )
Haliyle biraz yorulmuşum…

Bende babamın elindeki şey ne diye bakıyorum.
Meğer artistik fotoğrafımızı çekiyormuş eleman.
🙂
100′ üncü gün fotoğrafı…
Babam bu güne ait güncellemeyi sabah yapmış.
( kendisinin ve benim fotoğrafımızı yüklemiş )
Annem öğleden sonra neden sadece babam ve benim fotoğrafım var diyerek arıza çıkarmış.
( ben duymadım sonra babam anlattı )
Neyse sonuç olarak işte annem ve ben.
🙂
( Canım annem benim… Kucağında uyumak dünyanın en güzel şeyi )
20 Haziran 2010 tarihinde babamın ilk babalar gününü kutladım.
Ben pek birşey anlamadım ama babam bütün bir gün hindi gibi kabara kabara gezdi evin içinde.
( ne oluyorsa )
Annemin söylediğine göre babalar günü hediyesi olarak kombine kart diye birşey almışız babama.
Biraz büyük olsa bunu da götürürüm falan diyor babam.
( nereye götürecek ki acaba )

Bu da dedem ve babam.
Annem fotoğrafı çekerken ısrarla buraya bak demesine rağmen dedem bana bakarak poz vermeyi tercih etti.
🙂

Burnum babama benzemez inşallah…

Haaaaa unutmadan aynı gün bende tam üç aylık oldum.
( kocaman oldum yaşasın )
🙂
—————————————————————————-
Babam günlerdir sayfayı güncellemeye çalışıyormuş ama bir şeymi varmış, engelleniyormuymuş, internetemi bağlanamıyormuş anlamadığım bir sürü şeyi sinirli sinirli peşpeşe söyleyerek dolanıyordu evde.
Nihayet Oktay amcam yetişmiş imdadına da sorunu çözmüş.
Bizimki de babalar günü fotoğraflarımı yükleyebilmiş.
Teşekkür ederim Oktay amca…
Annem beni sabah güzel güzel giydirdi.
Keyfim yerindeydi önce.
Sonra baktım, kimse ilgilenmiyor benimle.
Kızdım bende üstüme başıma kustum.
( hatta alttanda çalıştım )
Mecburen kıyafetler değişti ve başladı şenlikler 🙂

Güzel cinlik yapmışım ama değilmi…
🙂
ıkınma…
ıkınma sonu rahatlama…

hazırlık…
ve babayla güneş batırmaca…
annemden kolaj…
dün bana verem aşısı yaptılar,
ama hiç acımadı 🙂
bende çok az ağladım.
( annem yine bakamadı 🙂 )
.

ilk anneler günüm

annem, anneannem ve büyük anneannem,

annem, babaannem ve annemin elinde ilaç kaşığı,

fotoğraf çektirirken bile gözünü benden ayıramayan anneannem,
ilacı içtikten sonra ben ve üzgün babaannem.